Less is more. Maar écht.

Het is de Nationale Week Zonder Vlees, een initiatief van Isabel Boerdam, oprichter van De Hippe Vegetariër. De perfecte aanleiding dus om eens een blog te schrijven over minder (tot geen) vlees en vis eten. Waarom? Omdat het (af en toe) niet eten van vlees heel goed is voor het milieu. Nog beter zelfs dan regelmatig de auto laten staan, minder douchen, vaker fietsen en ga zo maar door.

En nu hoor ik je denken: ja maar, mijn hamburger/speklap/filet americain/rookworst/… dan?

Dat dacht ik ook een lange tijd. Dan probeerde ik vleesloos door het leven te gaan, maar werd ik altijd weer verleid door gerechten met vlees, zij het omdat ik niet écht vegetariër was en ik als ik ergens ging eten daar niet consequent in was, maar het was ook gemakzucht. Vlees is tenslotte overal te koop en van veel recepten een vast onderdeel. Bovendien was ik opgegroeid met een vleesrijk dieet. Vlees hoorde er gewoon bij. Ik kende ook weinig vegetariërs, misschien twee of drie. Al met al, weinig prikkels om eens een keer minder dieren te eten.

Meer weten, minder eten

“Nee, ik hoef Cowspiracy niet te zien, val me niet lastig. Ik weet heus wel dat wat er in de vee-industrie gebeurt niet oké is.” Reageerde ik steevast als die docu me weer eens gepresenteerd werd. Ik kon toch zelf wel bepalen voor welk voedsel ik koos? Toch was ik er niet geheel ongevoelig voor en besloot ik dan maar flexitariër te “worden”. Een lekker modewoord dat al regelmatig de revue passeerde: geen volledige vegetariër (meerdere pogingen faalden jammerlijk), maar een aantal dagen per week wel vleesloos. Beter voor het milieu en voor de dieren. Prima oplossing! Dat is ook en daar sta ik nog steeds achter.

Maar (nu komt het), toen ging ik me eens echt verdiepen wat de impact van de vee-industrie is op het milieu. Ik wilde eigenlijk wel meer weten over waarom ik meeging met de flexitariër trend, het liefst zonder Cowspiracy te hoeven kijken. Dus, minder vlees eten is beter voor het milieu, maar waarom dan?

Het begon met een andere documentaire: Before The Flood van Leonardo DiCaprio (te zien op Netflix). Nu probeer ik documentaires altijd een beetje in perspectief te plaatsen, maar ook in perspectief had deze documentaire een nogal grote impact op mij. Ik ben een onwijze jankerd en na het zien van deze film sloot ik – met de tranen stromend over mijn wangen – mijn laptop en nam voor de zoveelste keer de beslissing: ik word vegetarisch. Alleen 1 ding was anders nu, ik wist wat beter waarvoor ik het deed. Meer dan ooit werd me pijnlijk duidelijk dat we met z’n allen de aarde overconsumeren en daarmee heel veel(onomkeerbare) schade aanrichten. Stoppen met vlees eten was wel het minste wat ik als gewone sterveling kon doen.

Met dit in het achterhoofd ging dat hele vleesloze bestaan me veel beter af. Sterker nog, hoe meer ik me verdiepte in de impact van de vee-industrie op het milieu, het eten van vlees op je gezondheid en de wanpraktijken van massaproductie, hoe zekerder ik was van mijn zaak. Tal van artikelen legden me haarfijn uit hoe het zat met de impact van de vleesindustrie en waarom we eigenlijk zoveel vlees eten (gemiddeld wordt 500 gram per week aangeraden, Nederlanders gaan daar ruim overheen).

Eerst zien, dan geloven

Als we de opwarming van de aarde willen beperken tot 2 graden Celsius en de groeiende wereldbevolking in voldoende voedsel willen voorzien, kunnen we niet anders dan minder vlees eten. Daarnaast heb je voor de productie van vlees voeding nodig, veel voeding: 75 procent van het mondiale landbouwareaal is in gebruik voor de productie van veevoer. En dat is een van de grootste redenen achter de massale ontbossing in Latijns Amerika: landgebruik voor sojaplantages is een drijvende kracht achter het verdwijnen van oerwoud in Zuid-Amerika. En dan hebben we het nog niet eens gehad over de mestoverschotten,overmatig gebruik van antibiotica, en de enorme hoeveelheden water die het telen van voer met zich meebrengt.

Europa kan haar milieudoelstellingen moeilijk halen als we veel vlees blijven eten. Het werd me dan ook steeds duidelijker dat 1 vegetariër meer of minder wél uitmaakte. Arjen Lubach had er drie jaar geleden al een item over in Zondag met Lubach (hij is overigens nu wél vegetarisch, voor zover ‘team vlees’). En nu we volop bezig zijn met de Nationale Week Zonder Vlees, wordt meer dan eens duidelijk hoe groot je ecologische voetafdruk is als je een week (laat staan voor een langere periode) geen vlees eet.

Bron: weekzondervlees.nl

Ja, maar…

En nu hoor ik je nog steeds denken: ja maar, mijn hamburger/speklap/filet americain/rookworst/… dan?
Daar mag je nog steeds van genieten. Minder vlees eten zorgt al voor een behoorlijk positieve impact op het milieu. Zoals Evert Nieuwenhuis beschreef in het eerder genoemde artikel in de Correspondent: Mínder vlees eten zet trouwens ook al flink wat zoden aan de dijk. Recent onderzoek berekende dat als de wereldbevolking zou overstappen op een vleesarm dieet (maximaal 43 gram rood vlees per dag), de mondiale uitstoot van voedselgerelateerde broeikasgassen in 2050 met 7 procent is toegenomen, in plaats van de voorspelde 51 procent (waarbij aangenomen wordt dat de mondiale vleesconsumptie met 75 procent toeneemt, in lijn met de voorspellingen van de 

Al met al lever je met dat minderen minimaal in, maar dat betekent wel dat wij (en de generaties na ons) voorlopig nog kunnen genieten van een gezonde planeet. En dat lijkt me een kleine moeite, voor een groots resultaat.

 

Meer weten? Check deze artikelen.
Vega inspiratie nodig? Er zijn heel veel recepten!
Toch liever wat beeldmateriaal? Documentaires te over.