Selecteer een pagina

Het hoe en waarom van minder vlees

Het is de Nationale Week Zonder Vlees, een initiatief van Isabel Boerdam, oprichter van De Hippe Vegetariër. De perfecte aanleiding dus om eens een blog te schrijven over minder (tot geen) vlees en vis eten. Waarom? Omdat het (af en toe) niet eten van vlees heel goed is voor het milieu. Nog beter zelfs dan regelmatig de auto laten staan, minder douchen, vaker fietsen en ga zo maar door.

Voordat ik echt het roer omgooide vier jaar geleden en vegetariër werd, had ik al een aantal mislukte vegapogingen erop zitten. Ik snap dus als geen ander dat het niet altijd makkelijk is om deze (onpopulaire) keuze te maken. Het is deels gemakzucht (vlees is overal te koop en voor heel veel mensen een standaard onderdeel van het dieet) en deels wat uitzoekwerk om ervoor te zorgen dat je nog steeds lekker eet en de juiste voedingsstoffen binnenkrijgt. Gelukkig wordt het steeds makkelijker om in ieder geval te minderen. Dit is waarom het de moeite waard is.

 

Meer weten, minder eten

De documentaires over de vee-industrie en vegan life kwamen enkele jaren geleden in bijna elk gesprek met vrienden en familie ter sprake. In het begin was ik licht sceptisch bijna, wetende dat elke documentaire in perspectief geplaatst moet worden. Bovendien: ik kon toch zelf wel bepalen voor welk voedsel ik koos? Toch was ik er niet geheel ongevoelig voor en besloot ik dan maar flexitariër te “worden”. Een lekker modewoord dat al regelmatig de revue passeerde: geen volledige vegetariër, maar een aantal dagen per week wel vleesloos. Beter voor het milieu en voor de dieren. Prima oplossing! Dat is ook en daar sta ik nog steeds achter.

Maar (nu komt het), toen ging ik me eens echt verdiepen wat de impact van de vee-industrie is op het milieu. Ik wilde eigenlijk wel meer weten over waarom ik meeging met de flexitariër trend, het liefst zonder Cowspiracy te hoeven kijken. Dus, minder vlees eten is beter voor het milieu, maar waarom dan?

Het begon uiteindelijk toch wel met documentaire: Before The Flood. Zelfs met dat perspectief in mijn achterhoofd zette dit me heel erg aan het denken. Ik ben een onwijze jankerd en na het zien van deze film vier jaar geleden sloot ik – met de tranen stromend over mijn wangen – mijn laptop en nam voor de zoveelste keer de beslissing: ik word vegetariër. Alleen één ding was anders nu, ik wist wat beter waarvoor ik het deed. Meer dan ooit werd me pijnlijk duidelijk dat we met z’n allen de aarde overconsumeren en daarmee heel veel (onomkeerbare) schade aanrichten. Stoppen met vlees eten was wel het minste wat ik kon doen.

 

Met dit in het achterhoofd ging dat hele vleesloze bestaan me veel beter af. Sterker nog, hoe meer ik me verdiepte in de impact van de vee-industrie op het milieu, het eten van vlees op je gezondheid en de wanpraktijken van massaproductie, hoe zekerder ik was van mijn zaak. Tal van artikelen legden me haarfijn uit hoe het zat met de impact van de vleesindustrie en waarom we eigenlijk zoveel vlees eten (gemiddeld wordt 500 gram per week aangeraden, Nederlanders gaan daar ruim overheen).

 

Eerst zien, dan geloven

Als we de opwarming van de aarde willen beperken tot 2 graden Celsius en de groeiende wereldbevolking in voldoende voedsel willen voorzien, kunnen we niet anders dan minder vlees eten. Daarnaast heb je voor de productie van vlees voeding nodig, veel voeding: 75 procent van het mondiale landbouwareaal is in gebruik voor de productie van veevoer. En dat is een van de grootste redenen achter de massale ontbossing in Latijns Amerika: landgebruik voor sojaplantages is een drijvende kracht achter het verdwijnen van oerwoud in Zuid-Amerika. En dan hebben we het nog niet eens gehad over de mestoverschotten,overmatig gebruik van antibiotica, en de enorme hoeveelheden water die het telen van voer met zich meebrengt.

 

Europa kan haar milieudoelstellingen moeilijk halen als we veel vlees blijven eten. Het werd me dan ook steeds duidelijker dat één vegetariër meer of minder wél uitmaakte. Arjen Lubach had er jaren geleden al een item over in Zondag met Lubach (hij is overigens nu wél vegetarisch, voor zover ‘team vlees’). En nu we volop bezig zijn met de Nationale Week Zonder Vlees, wordt meer dan eens duidelijk hoe groot je ecologische voetafdruk is als je een week (laat staan voor een langere periode) geen vlees eet.

Ja, maar…

Minder vlees eten zorgt al voor een behoorlijk positieve impact op het milieu. Zoals Evert Nieuwenhuis beschreef in het eerder genoemde artikel in de Correspondent: “Mínder vlees eten zet trouwens ook al flink wat zoden aan de dijk. Recent onderzoek berekende dat als de wereldbevolking zou overstappen op een vleesarm dieet (maximaal 43 gram rood vlees per dag), de mondiale uitstoot van voedselgerelateerde broeikasgassen in 2050 met 7 procent is toegenomen, in plaats van de voorspelde 51 procent (waarbij aangenomen wordt dat de mondiale vleesconsumptie met 75 procent toeneemt, in lijn met de voorspellingen van de Als heel de wereld vegetarisch zou eten, zouden de voedselgerelateerde broeikasgassen 63 procent lager zijn dan business as usual.”

Al met al lever je met dat minderen minimaal in, maar dat betekent wel dat wij (en de generaties na ons) voorlopig nog kunnen genieten van een gezonde planeet. En dat lijkt me een kleine moeite, voor een groots resultaat.

 

Meer weten? Check deze artikelen.
Vega inspiratie nodig? Er zijn heel veel recepten!
Toch liever wat beeldmateriaal? Documentaires te over.